تو هم مث من تو غصه کم میاری نرو

نرو

   تو هم می پوسی میمیری بی من نرو

تو هم طاعون غم می گیری ای من نرو

نرو

                     بهار پنجره ام را

                            به وهم سبز درختان سپرده بود

                                         تنم به پیله ی تنهاییم نمی گنجید

                                                                        (فروغ)